دوره بزن و در رو در صنعت نفت تمام   | انرژی نیوز

اخبار  ›  ویژه  ›  دوره بزن و در رو در صنعت نفت تمام    

خط و نشان «اسپک» برای دلالان کاتالیست؛
۱۳۹۷/۰۲/۲۳ ۲۱:۳۳

دوره بزن و در رو در صنعت نفت تمام شد/ دلال بزرگ کاتالیست چینی در پالایشگاه‌ها ضربه فنی شد


دوره بزن و در رو در صنعت نفت تمام شد/ دلال بزرگ کاتالیست چینی در پالایشگاه‌ها ضربه فنی شد

به گزارش خبرنگار انرژی نیوز، «چه فکر می‌کردیم و چه شد؟»، سه سال طلایی در صنعت نفت سوخت و دود شد تا به دلواپسان همیشه حاضر در صحنه اثبات کنیم که قراردادهای IPC، ترکمن‌چای نیست، دلواپسان بالاخره آرام گرفتند اما نه اینکه تصور کنید قانع شدند بلکه حنای آنها دیگر رنگی نداشت، اولین قرارداد با زور و ضرب برای توسعه فاز 11 پارس جنوبی با توتال فرانسه امضا شد و دوباره روز از نو ... .

 

در طول یک دهه گذشته اتفاقات تلخ و شیرین بسیاری در صنعت نفت ایران افتاد اما در طول دو سال گذشته که آن قدر از وزیر نفت در مجلس و سایر دستگاه‌های نظارتی پرسش و پاسخ شد از وزرای قبلی تاریخ نفت ایران به این اندازه سوال نشد، نپرسیدند که چرا سوآپ نفت را متوقف کردید؟ چرا قرارداد مشارکت در تولید برای توسعه میدان فرزاد جلوی هندی‌ها گذاشته شد؟ فرمول فاینانس‌های 3+1 چینی چه بود که سازندگان تجهیزات صنعت نفت را به خاک سیاه نشاند؟ در آن ایام خبری از سوال، پرسش و احضار نبود، زیرا صنعت نفت تحریم بود.

 

با خروج «ترامپ» از برجام و تعیین ضرب‌العجل 6 ماهه (14 آبان 97) قرار است صنعت نفت ایران دوباره تحریم شود و «بیژن زنگنه» وزیر نفت که مرداد ماه 1392 با خود عهد کرده بود که متوسط ضریب بازیافت میادین نفت ایران را دست کم 5 تا 7 درصد ارتقا بدهد، مشعل گازهای همراه نفت را خاموش کند، پرونده توسعه پارس جنوبی را ببندد و وزارت نفت را به هتلی پنج ستاره تبدیل کند حالا باید بر روی بخش قابل توجهی از رویاهای بزرگ نفتی خود خط قرمز بکشد.

 

سناریوی تحریم در پرده‌های صنعت نفت دوباره قرار است که به نمایش گذاشته شود و این یعنی آغاز یک مبارزه جدید برای زنده ماندن چاه‌‌ها و بشکه‌های نفت ایران در مواجهه با یورش شیل اویل آمریکایی و لایت نفت سعودی‌ها، با این تفاوت که بر خلاف دوره قبلی در شرایط فعلی مهمترین چالش پیش روی وزیر نفت برای اداره این صنعت استراتژیک نه تهدیدهای ترامپ است و نه دلواپسان، بلکه مشکل امروز با سابقه‌ترین وزیر تاریخ نفت ایران، مدیران فانتزی هستند که از ترس نقد حاضر به پرداخت «حق سکوت» به رسانه نماها هستند و پرسش اینجاست که مدیرانی که از بیم نقد شدن «حق سکوت» می‌دهند تاب و تحمل مقابله با شرایط سخت تحریم را دارند؟

 

با این مقدمه، نیمه پر لیوان آنجاست که صنعت نفت ایران نسبت به تحریم‌های قبلی پنج سال با تجربه تر شده و با وجود مدیران فانتزی، هنوز ژنرال‌های بی ستاره‌ای در این صنعت پیدا می‌شوند که با یک آینده نگری حساب شده گلیم صنعت نفت را از بحران‌ها بیرون بکشد.

 

بدون کوچکترین تردیدی مهمترین خاکریز تحریم که در دوران پسابرجام فتح شده و پنج سال زمان کافی و مناسبی بود که شرکت اسپک با راه اندازی شرکت‌های دانش بنیان متعدد زمینه خودکفایی صنایع نفت، گاز، پالایش و پتروشیمی را در تامین کاتالیست‌ها و مواد شیمیایی فراهم کند.

 

فاز دوم توسعه پالایشگاه ستاره خلیج فارس عنقریب افتتاح خواهد شد و در کنار برگ برنده‌های متعدد ساخت و بهره برداری بزرگترین پالایشگاه میعانات گازی جهان اما مهمترین دستاورد مغفول مانده بهره‌برداری از این مگا پروژه خودکفایی در طراحی و ساخت کاتالیست‌های این پالایشگاه با کنار زدن رقیب گردن کلفتی همچون شرکت UOP آمریکا بود و حالا واحدهای فرآیندی ستاره خلیج فارس به ویژه «ایزومریزاسیون» با کاتالیست تولید اسپک ایران در مدار بهره برداری قرار می‌گیرد.

 

نکته قابل تامل درباره طراحی و ساخت کاتالیست‌های مورد نیاز صنایع پالایش نفت ایران، صنعتی که به قول وزیر نفت امسال، سال درخشانی را پشت سر خواهد گذاشت آن است که از نظر کیفیت و قیمت نه تنها از رقبایی همچون شرکت‌های UOP آمریکا و اکسنس فرانسه جلو زده که حتی شرکت‌های چینی هم تاب و تحمل رقابت با تولید ایرانی را ندارند و نمونه آشکار این ادعا را می‌توان در واحد در دست راه اندازی و جدید ایزومریزاسیون پالایشگاه نفت لاوان جستجو کرد.

 

استفاده از کاتالیست چینی در واحد جدید بنزین‌سازی پالایشگاه لاوان دردسر ساز شده و حتی ورود فنی پژوهشگاه صنعت نفت هم نتوانسته مشکل کاتالیست چینی این واحد را با اجرای یک روش جدید فرآیندی حل کند و در نهایت دستور ساخت و عرضه کاتالیست به شرکت اسپک ایران صادر شده است.

 

تولید بنزین، گازوئیل، MTBE، اوره، انواع پلی اتیلن‌ها، محصولات آروماتیکی پتروشیمی‌ها و ... قرار نیست حتی در صورت اعمال کمرشکن ترین تحریم‌ها متوقف شود زیرا چه دلالان خوششان بیاید یا نیاید ایران در طراحی و ساخت بخش عمده‌ای از کاتالیست‌های پرمصرف خودکفا شده و اگر می خواهند این موفقیت را کتمان کنند می‌توانند بار دیگر ضربه فنی شدن کاتالیست‌ساز چینی پالایشگاه لاوان توسط شرکت اسپک را مرور کنند و قرار است این قصه شیرین بار دیگر در واحدهای بنزین‌سازی پالایشگاه‌های تهران، اصفهان و بندرعباس اجرا شود.

 

«چه فکر می‌کردیم و چه شد؟»،  «بیژن زنگنه» مرداد 92 که دوباره به صنعت نفت بازگشت هیچگاه تصورش را هم نمی‌کرد که روزی با قبول ریسک فعالیت مدیرانی از جنس «جلیل سبحانی» خودکفایی و بی نیازی از واردات کاتالیست را به صنعت نفت ایران هدیه کند، هر چند دلواپسان نگذاشتند که آرزوی افزایش ضریب بازیافت میادین نفتی محقق شود اما حالا با اجرای فاز جدید انقلاب کاتالیستی به خود می‌بالیم که چه تحریم باشد و چه برجام زنده نماند، دوره «بزن و در رو» دلالان کاتالیست در صنعت نفت تمام شده است ...



بازگشت به  اخبار نسخه قابل چاپ

دیدگاه مخاطبان
لطفا برای درج دیدگاه خود فرم زیر را تکمیل نمایید.


نام:
پست الکترونیک:
تلفن همراه:
متن دیدگاه:
لطفا عدد مقابل را در
فرم روبرو وارد کنید:
Visual CAPTCHA

باشگاه مشتریان

ایمیل:

رمز عبور:

برای دریافت مشخصات کاربری خود پست الکترونیک اشتراک خود را در فرم زیر وارد نمایید.


خبرنامه

بـرای عـضویـت در خـبـرنـامـه انرژی نیوز، پـسـت الکترونیک خود را وارد کنید.


نفت,انرژی,